Kaśka, 01 sierpnia 2004
Mieszka w Australii kangur sam. Istnieje wiele i mają problem, bo mają tendencję do skoku w maszynach samobójstwo w wyścigu. My w 5000 km widzieliśmy tylko dwa, a wallaby, rodzaj minicanguro. 5000 km, trzy utwory, jeden na każdy 1600 km. Kilka.
Fabio i Alberto są trochę "rozczarowany, że oczekują czegoś więcej." Widziałem wystarczająco dużo w przeszłości i nie narzekam chociaż zobaczyć stado skoki przed zachodem słońca spadku chciałbym.
To szóstej wieczorem. Wieczorem nie należy podróżować, ponieważ "piersi" dostaniesz kangury, ale zaczęliśmy późno i jesteśmy prawie na miejscu nadal Katherine.
Idziemy powoli, około 80 na godzinę i rozmów. Piszę raportu powyżej, właściwie gotowy i patrzę w kilka zdjęć.
W pewnym momencie hamulce Fabio nagle słyszysz opony, a następnie scrriiiccccckkkk Stonfo! Widzę, kangura i latać. Złapaliśmy kangura!
Zatrzymaliśmy się na noc w Australii, zapach spalonego gumy i powietrza tragedii.
Schodzimy widzimy uszkodzony reflektor i hamulca. Z kangura, czy ex-kangur, nie ma śladu. Albo raczej, nie ma śladu ": włosy na uszkodzony reflektor.
Wspinamy się do samochodu i odwrócić poszukiwaniu zwłok. Brak trupa, podszedł i my zwolnił na tyle, może to żyje. Niech stronach ale nic. Dzielimy. Biedne zwierzę. Zaczynamy spekulować na temat jego końca, ale kangur ze złamaną nogą, nie sądzę, ma wiele możliwości.
Ok, teraz, a "jasne, bo nie muszą podróżować w nocy.
Nadal Katherine a Fabio, morderczyni kangurów, i "walczy z własnym sumieniem. Nie pomaga, rzeczywiście panował "przeklęty morderczyni", "Pan stwierdził w twarz i ci" lubi ", i planuje go w" dzioby to inny ", itp. ...
Docieramy Katherine wieczorem i stawiamy go w pierwszym hostel wolny, Coco, 21 1st Street.
Kiedy wejdziesz, i rozumiemy, że "dobre miejsce. Ludzie patrzą na nas i wita nas, nie "dobry procent japońskich i koreańskich, 30% Brytyjczyków i doskonałą, 10%. Nic przeciwko Brytyjczykom, ale "lepiej unikać osób podróżujących w grupie.
Anglik, który podróżuje sam, a zamiast "dobry.
Rano powiedział Albert "miękkie kolana" w szpitalu, jego rany oraz "zakażone. Zostawiamy je z jej nowych przyjaciół Aborygenów i przechodzi w noc pod nóż. 24 godzin i 2400 dolarów później wychodzi i dzięki Bogu, że nie ma konwencji, że będzie płacić medycznych Włochy-Australia "wydatki.
Mówi nam o Aborygenów wschodu i zachodu słońca witał słońce z tradycyjnych pieśni i pozostaje tylko dla mnie, kto wie "dlaczego", pod wrażeniem.
I spędzić kilka dni próbuje kupić didgeridoos ale zapowiada się trudne. Wszystkie sklepy w centrum jakieś dobre didgeridoos, ale są drogie i niezbyt dobrze rozumiane przez tych, którzy są fakty.
Najwięcej w rzeczywistości są wykonane z białego lub cięte i zrobiono z białego malowane przez Aborygenów artyści często nie tylko Aborygenów, którzy nic nie wiedzą i chcą zarobić trochę pieniędzy. Wszystkie zaoferuje certyfikaty gwarancji, ale dla mnie są po prostu kawałki papieru, chcę mieć pewność, kto to zrobił, że jeśli Aborygenów i "poszedł szukać w środku buszu (w dowolnym miejscu z dala od cywilizacji" nazywa buszu z wyjątkiem Montello, TV) i namalował wiedząc, co robi .. a prawdziwy artysta. Ale prawdziwi artyści są eklektyczne i produkują mało ... nic podobnego linii produkcyjnej potrwa do zaspokojenia popytu na rynku. Następnie mądrali ich produkcji na turystów lub osób, które nie miały nic wspólnego z kulturą Aborygenów. Wtedy i później kończy się w sklepach, rozmowy z kilkoma dobrze znane, w rękach zamożnych turystów, którym płaci się 400 dolarów za kawałek drewna, wiercone i malowane przez japoński turystycznym.
Szukam Aborigenami je kupić bezpośrednio, ale nie jest "łatwa, prawdziwych artystów są w buszu się tam dostać i trzeba specjalnego zezwolenia, na cztery koła, a przede czasu, że nie.
Potem znaleźć tej spółdzielni aborygenów, obsługiwany przez Aborygenów, finansowane przez państwo, które ma na celu zapewnienie pracy dla Aborygenów. Nie masz dużo rzeczy, ale co mają i "rzeczywistego, stanowią artyści z całego obszaru Katherine, ludzi żyjących w buszu i że nigdy nie jest w cywilizacji" ... może kupić "od nich.
Tymczasem z przodu Fabio / Alberto, który już powinien wyruszyć "na kilka dni są wiadomości". Oni też będą "Walking with Spirits", Aborygenów festiwalu w środku buszu, które odbędzie się "w weekendy.
Nie wiemy bardzo dobrze, co ", ale mam nadzieję, że mogę kupić Didge artysty podczas Fabio i Alberto nie chce przegapić okazji, aby wprowadzić aborygeńskiej ziemi, obszar, w którym zazwyczaj potrzebują pozwolenia na pracę, z wyjątkiem tylko w ten weekend.
Nawet w nocy, zanim zaczniemy z dwóch dziewczynek i dwóch chłopców Austrii / niemiecki / angielski i japoński dwóch dekad, Keiko, i że "po raz trzeci widzi mnie i patrzy, zawsze zapominając o mnie już" znany. I tak może zaimponować kobietom.
Teraz znasz mnie, ale nadal nie nasze imiona, i Albert "stało się Algentino, a Fabio skrzelowych, ale zawsze mówi:
- "Fi Fo .. ... Fabio". Jak tylko pamiętać, że zaczyna się od L.
W pewnym momencie dojdziesz do ostatniego skrzyżowania i nie podejmujemy trud, aby dobrze czytać, gdzie znak (tylko dowiedziałem się wczoraj, po raz kolejny) to powiedział: "tylko na cztery koła".
W ten sposób rozpoczęła "drogi proszku bardzo dobrze, że po włączeniu maszyny do kolumny z pięciu metrów i po prostu postawić jedną stopę na ziemi nie więcej oddechu."
W ciemności nocy 40-godzinnym wyprzedzeniem będzie mógł "brzmi jak wiele ale to wiele w ten sposób, aby za każdym razem mówimy Albert wolno, że wydaje się, że rajd. Ale nie można zwolnić, bo inaczej możemy ugrzęznąć.
W pewnym momencie dochodzimy na polanę i zatrzymał się. Księżyc i "pełne, kilka gwiazd, drzew i śpiew ptaków w oddali. Spodziewaj się austro-węgierskiej / niemiecki / angielski i gdy zdecydują się na ich obóz "nocy.
Zapal ogień i gotować makaron. W lontananaza dziwny dźwięk dziwne zwierzę. Max, Bawaria, mówi, że to dzikie osły. Jemy przy ognisku, wypić trochę "wina (nie wolno było doprowadzić do spotkania) i grać na gitarze. Prawdziwym hipisów w 2004 roku. Mowy o powszechnej miłości i woli ", aby zmienić świat, ale dobrej nocy pod gwiazdami w Australii, z dala od wszystkich i wszystko w idealnej harmonii, na chwilę, bez pretensjonalności.
Piss (Lunar piękny odcień eukaliptus) i miłości.
Następnego dnia nadal w dół ulicy i przyjść do strumienia pokryte kraty. Chodźmy i podzielić tłumik wydechu (plotki sugerujące, że powiedziałem "Vai Vai nie ma" problemu "ale to tylko legenda na pustyni). Następnie dochodzimy do miejsca, i że nie broszura, nie touroperatorów na świecie nigdy nie miał zaszczyt gościć.
Jest to staw roi się od krokodyli (około trzech metrów długości), otoczony wysokimi klifami 20 metrów na dole spada, a plaża "z piasku i istnieją różne rodzaje drzew. Tu turyści nie może przyjść, "Aborygenów ziemi, i odkrywamy, później miejsce to nie jest" nawet zaznaczone na mapie. Czuję się bardzo zaszczycony, bardziej "lub mniej, jakbym otrzymał Gold Card niektórych klubach golfowych. Ale to jest to lepsze niż golf.
Niektórzy twierdzą, że ponieważ są krokodyle słodkowodne i nie są niebezpieczne, można 'pływać. Są ludzie, którzy już się w wodzie. Jesteśmy pełne kurzu i nie oprzeć, rzucamy się. Zaczynamy pływać starając się nie myśleć, że tuż przed widzieliśmy krokodyli od brzegu. Po chwili "zapomnienia" i nie możemy nawet dać nam jakieś dowcipy. I uruchomić pod wodą i pod atakiem japońskich rozpoczęła bestialski ryk. Jestem bękartem wiem, ale od tego momentu, pamięta moje imię.
Potem wychodzi i idzie trochę "się, można zrelaksować się na plaży i spojrzeć na aborygeńskich kobiet, które ryby tylko z drutu i haka.
Kiedy zdecydujesz się pójść w wodzie istnieje nikt, kto bierze sobie kąpiel. W zamian, na plaży i "pełne ludzi przybywających na festiwal. I, Alberto i Anglika kierujemy się w stronę wodospadu, po drugiej stronie stawu, w szerokim kresek. Widzę, że Albert "Soft Foot" i "w pełni sprawny i jestem trochę off, osiągając Anglika, który był tam na chwilę".
W pewnym momencie usłyszałem kobiecy głos wołającego na alarm:
- "Wynoś się!" (Wyjścia)
Ja mówię:
- "Dlaczego?" ("Przyczyna?)
- "Cruising" (Alligator)
i dodać męski głos:
- "Wynoś się!"
Patrzę i widzę, że rodzaj i "przebrany za strażnika i zaczynam się martwić.
Teraz wiemy, że były krokodyle, ale wiedział też, że były one nieszkodliwe. Ponadto muszę przyznać, "powiedziałem, że powiedział mu, że" .. drugiej strony informacje. Złe zaufać ich życia.
Kto jest tą dziewczyną, a zwłaszcza ", które rangers rangers lub pseudo?
Hmmm ... muszę zdecydować, w pośpiechu, a może Rangers "tylko pseudo strażników i właśnie przyjechał i nikt nie poinformował ich o niewinności krokodyli. Ale co, jeśli ...?
W moim umyśle zaczyna działalność "szybki mózgu, który tworzy na szeregu założeń:
- Wśród wielu krokodyle słodkowodne, i "słonej wody infiltracji (złe eater), które wchodzą w telewizji mówią o 70 km w głąb lądu, ale być może nie ma telewizji i nie wie.
- Wśród wielu krokodyle i nieszkodliwy "szaleńca wsi i ma związek z tym problemem i nie wiem, że mężczyźni nie jedzą.
- Wśród wielu krokodyle nieszkodliwe enzym nie ma prawa i wymiotuje za każdym razem zjada ryby, żaby i nienawiść nie może się doczekać, aby jeść białe mięso.
- Krokodyle nie jeść tubylców, tylko białe.
- Wśród wielu krokodyle nieszkodliwe i "krótkowzroczne
- Krokodyle nie są groźne, angielskim i "po prostu źle poinformowani.
piąty hipoteza była już w połowie "drogi do tyłu, o wiele bardziej" religijny niż pół godziny przed i dziękuję Bogu, że nie jog ostatnich kilku tygodni. Oddech, ale "nie wydaje się wystarczająco i zamykam oczy pływać lepiej.
Ale myślę, że "krokodyla, który jest pełzanie bliżej mnie. Lepiej otworzyć oczy. Męczę się z pływanie stylem dowolnym i zacząć stylem klasycznym. Trzy uderzenia i myślę, że "nie, nie żaba! krokodyle jeść !!!", żaby i działkowych freestyle.
Tymczasem bank nie zbliżają, I spojrzeć wstecz i zobaczyć Albert i angielskim. Znalazłem się myśląc: "Chris jest ranny stóp, które mogą krwawić, może je jeść zamiast mnie" i zapewnić sobie trochę ".
Sytuacja i "już" napięta, ale cholernie cholernie turystów i niedoinformowanych pseudo rangers zacząć szukać wyciągnął rękę, aby wskazać punkt 10 metrów ode mnie, oczywiście ze wskazaniem krokodyla.
Teraz mam więcej "wiary Ojca Pio i podwojenie skoku ale ręce nie reagują więcej, muszę przestać oddychać. I stop, myślę, że spadnie poniżej croc gotowi do ataku. Objęcie wybrzeża i "blisko, nie mogę zrobić więcej", splash, splash .. dotknąć ziemi, wychodzę, idę z dala od brzegu i zacząć oddychać. Alberto i Anglicy są jeszcze w wodzie, ale teraz nie daję więcej niż "nic. Zamykam oczy. Oraz "powyżej.
Następnie Albert i angielskiego przyjść i rzucić się wokół mnie i trwamy w milczeniu.
Fabio przybywa i wyjaśnić wszystko, śmiejąc się. Po chwili "wrzuca się do wody i płyń cicho na tej stronie" i ". mmm .. że odwagi.
(Dla przypomnienia: W wyniku prosimy o dobrych i werdykt i unamine "można" pływać, nie ma niebezpieczeństwa. "Pseudo Cursed Rangers).
Festiwal "silny, Aborygenów muzyki, śpiewać i tańczyć, podczas gdy patrzymy na nich siedzi na piasku w ustach melon dobrze i oferuje piękne zdjęcia.
Za nami są inne Aborygenów Prawdopodobnie szukasz szalony śmiech ich tańca dzieci. Miła atmosfera, naprawdę.
Nocujemy nad jeziorem, przy ognisku, przy dźwiękach didgeridoo w oddali i jeziora pełne świec. Śpimy przy ognisku, Alberto i nie mam śpiwór, dwa koce, on i 'więcej', przez ogień i gdy odwraca się na bok na Alpy i Apeniny staje się zablokowany, co trochę ciepła przyjechałem. Dla niego jednak zbyt, i "gorące.
W środku nocy budzę się zimno i idę szukać na opał około pół lasu i zaniesie mnie z powrotem do snu.
Keiko przychodzi wcześnie rano, japońska nazwa i kuchenka mikrofalowa, który wita nas. Fabio chce powitać spania iperteconologica w swoim namiocie i nazwał go:
- "Bo Fi ... Fabio"
- "Ech ...?" On mówi do namiotu
- "Do masztu go, ¬ widsenja" (muszę iść, hello)
- "Dobra, dobra, poczekaj."
Sprinz, striz, frishh .. rozpoczyna serię fotek i zamki, które otwierają i patrzę Alberto. Friz, Springer, slash ... nadal. Ale co zrobić? na pewno nie wprowadzą nas do otwarcia skarbca szwajcarskiego banku (copyright żart © Alberto Marchetti "miękkie kolana"), ale w końcu wychodzi i wita się z nią.
Wróćmy do snu. Budzimy się w słońcu, węgle są jeszcze gorące, krokodyle na wodzie. Chcę je sfotografować i wspinać się na skały.
Po drodze robię "cesarski" i że praktycznie "stołku w środku natury z czystym piaskiem, a później (opóźniony) w łaźni wodnej. Jednym z najbardziej mistycznych doświadczeń "głębokie przyznane ludzi.
Alberto i Fabio odmówi aby robić to ze względu na obraz, ale będę sputtano i mogę potwierdzić, że oni i byli szczęśliwi.
I wspinać się na skały Widzę trzy krokodyle (ale ", który naliczył trzydzieści jeden raz), fotograf i odrzuca.
Zrobić łazienki, wyjść i powiedzieć:
- "Zrobiłem zdjęcia Cruising"
Fabio śmieje się.
- "Dlaczego" się śmiejesz? "
- "Od tylko z tego tańca krokodyli"
- "Jak tańczyć, nie wierzysz?"
Śmieje się znowu.
Wyjmuję mój samochód, a ja pokażę mu je. Wierzymy. Kropla potu spada z jego lewej skroni. Nie, że nie wierzy, to prawda.
